Tagarchief: Nederlandse Antillen

Tuinieren in de Tropen

Na 21 jaar ligt er een geheel vernieuwde en uitgebreide versie van Tuinieren in de Tropen in de boekhandel:

Het ziet er- al zeg ik het zelf – schitterend uit. Ik zou zeggen, kijk zelf, de uitgever heeft een inkijkexemplaar: Inkijkexemplaar Tuinieren in de Tropen

Wat er nieuw is?

  • Veel meer foto’s
  • Elk hoofdstuk begint met een fraaie tekening van een plant of struik
  • Enkele columns toegevoegd
  • Totaal 34 handige tips, verspreid over de hoofdstukken

2019: Jaar van het Ka’i òrgel

Het jaar 2019 wordt op Curaçao het jaar van het ka’i òrgel, een orgeltje dat vanaf het einde van de negentiende eeuw op het eiland werd geïmporteerd. In Europa was het een populair muziekinstrument en dat werd het ook op Curaçao. Het kleine orgel was gemakkelijk te vervoeren en was daardoor ideaal voor dansfeesten waar geen geld of ruimte was voor een heus dansorkest. Er was één bezwaar: met het orgel kwamen ook de muziekrollen mee, en daarop stond geen Antilliaanse muziek.

Begin twintigste eeuw bracht de Curaçaoënaar Horacio Sprock daar verandering in. Toen hij eind negentiende eeuw in Barquisimeto (Venezuela) woonde, leerde hij daar een Italiaanse expert in het ka’i òrgel kennen. Sprock toonde veel belangstelling voor het instrument, maar daar was de Italiaan niet van gediend. Daarom bedekte deze het orgel elke avond. Desondanks slaagde Horacio erin het geheim van het ka’i òrgel grotendeels te ontsluiten.

Eenmaal terug op Curaçao begon Horacio in 1912 met zijn broer Luis een ka’i òrgel bedrijf op Jongbloed. Zij maakten de orgels en verhuurden die voor feesten en partijen. De bekende Curaçaose musicus Rudolf Palm, shon Dòdò, zorgde voor de arrangementen van de Antilliaanse muziekstukken en componeerde ook voor het orgeltje.

Sprock was niet de enige die nieuwsgierig was naar de werking van het orgel. Serapio Pinedo (1922) was al vanaf zijn achtste geïnteresseerd in het ka’i òrgel. Hij weet nog hoe destijds het orgeltje op een garoshi (wagen) met een buriku (ezel) ervoor naar de feesten werd vervoerd.

Toen Pinedo, ook Shapu genoemd, wat ouder was, ging hij de orgeltjes zelf maken, gewoon door goed te kijken hoe ze in elkaar zaten. Hij vond het vooral belangrijk om zijn kennis hierover door te geven, dus gaf hij op zijn negentigste nog een cursus waarin de cursisten leerden de muziek op de rollen te zetten.

In de wijk Brievengat is de straat Kaya Horacio Sprock naar hem genoemd.                      Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Bron: Musika Curaçao van Jeannette van Ditzhuijzen en Sinaya Wolfert

Palmpasen in de tropen

Op de dag voor Palmpasen 2018 (25 maart) verscheen er een artikel van mijn hand in Trouw: Palmpasen trouw of volg deze link: Palmpasen in de tropen.

Pastoor Marc Hooijschuur zegent de palmtakken, foto: Sinaya Wolfert.

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

 

Voorproefje biografie Enith Brigitha

De biografie van de Curaçaose topzwemster Enith Brigitha is gearriveerd. Nog even wachten voor het boek in de winkel ligt, dat wordt 25 september. Op 29 september zal Enith haar boek zelf presenteren tijdens een congres van de Koninklijke Nederlandse Zwembond.

Nu al een voorproefje? Kijk dan naar deze boek trailer

Of lees alvast het eerste hoofdstuk:

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Biografie Enith Brigitha persklaar

Gisteren de allerlaatste PDF bekeken van het manuscript van de biografie over Enith Brigitha, voormalig olympisch zwemster. Nu kan er niets meer aan veranderd worden. De presentatie in Nederland is op 29 september. Op Curaçao krijgt de minister van sport, Marilyn Alcala-Wallé, het boek op 17 oktober aangeboden. Ziehier alvast het voor- en achteromslag: Enith Brigitha

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Landhuizen van Curaçao

Ik zou haast vergeten dat ik ook heb meegewerkt aan het boek Kas di shon, ofwel: de herenhuizen van Curaçao, een uitgave van LM Publishers. In dit boek wordt per landhuis een thema beschreven dat te maken heeft met de landhuizen van Curaçao. Ik heb me gestort op de soms merkwaardige namen van de landhuizen, de zoutwinning, het fenomeen districtsmeester, de geschiedenis van de monumentenbescherming en – de leukste – de plantage als uitspanning. Helaas hebben de volgende advertenties uit 1843 en 1852 het boek niet gehaald, daarom laat ik ze hier maar even zien:

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Geboortedag George Maduro

Slechts weinigen weten hoe het Scheveningse Madurodam aan zijn naam komt. Je denkt al gauw dat Maduro een ander woord voor miniatuur is. Samen met het bekende achtervoegsel ‘dam’ kom je zo vanzelf op de naam voor dit Nederlandse amusementsstadje.

Mooi niet. Madurodam isgeorge maduro 100 jaar genoemd naar de Curaçaose verzetsheld George Maduro, die vandaag 100 jaar geleden werd geboren. Deze Leidse rechtenstudent maakte zich tijdens de Tweede Wereldoorlog zo verdienstelijk dat koningin Wilhelmina hem in 1946 postuum onderscheidde met de Militaire Willemsorde.

Maar hoe komt onze nationale attractie aan de naam van een Curaçaose oorlogsheld? En wat deed die Curaçaoënaar trouwens in Nederland? Eerst maar het antwoord op de laatste vraag. Als tienjarige vertrok George, telg van een oud joods zakengeslacht, naar Nederland, waar hij na de middelbare school naar Leiden vertrok om er rechten te studeren.

In 1936 volgde Maduro als dienst­plichtige een opleiding tot reserve‑officier. De Tweede Wereldoorlog was in 1940 amper uitgebro­ken, of Maduro moest zijn leidinggevende capaciteiten bewijzen. De Duitsers hadden op dat moment de Villa Dorrepaal bij Rijswijk in handen, en aan Maduro de opdracht hen ervan te weerhouden Den Haag in te nemen. Met gevaar voor eigen leven leidde hij een peloton van vijftien man. Door met één mitrailleur telkens vanaf een andere plek te vuren, leek het net leek alsof hij over veel meer mitrailleurs beschikte: de Duitsers kozen het hazenpad.

Kort daarna sloot Maduro zich bij het george maduroverzet aan, maar hij werd opgepakt. Na zijn vrijlating in december 1941 dook hij onder en hielp hij piloten via Spanje en Portugal naar Engeland. De Gestapo kreeg hem in 1943 opnieuw te pakken toen hij probeerde zich bij de Nederlandse strijdkrachten in Engeland aan te sluiten.Hij overleed op 9 februari 1945 in het concentratiekamp Dachau aan vlektyphus.

Hoe komt Madurodam nu aan zijn naam? Zijn ouders, Joshua en Rebecca Maduro, waren kapot van de dood van hun enige zoon. Ze wilden graag de herinnering aan George in Neder­land levend houden,  met een blijvend monument verbonden aan een goed doel. Hun vriendin Beppie Boon‑van der Starp bracht hen op het idee van een mini­stad, die in Engeland al bestond en waarvan de opbrengsten ten goede kwamen aan ziekenhuizen in Londen. Zo ontstond Madurodam waarvoor de Madu­ro’s een startkapitaal van 100.000 gulden leverden, een fors bedrag in de naoorlogse jaren.

Het goede doel werd een studentensanatorium. Dat bestaat niet meer, maar nog steeds keert Madurodam jaarlijks een deel van de opbrengst uit aan goede doelen. Precies zoals de Maduro’s het voor hun zoon wensten.  Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Onderwaterpark Bonaire nu echt beschermd?

BonaireEen jaar na een gerechtelijke uitspraak over de bouw van een pier in het Bonairiaanse onderwaterpark diende de hoger-beroepzaak die de Eilandsraad van Bonaire had aangespannen. Alweer kregen Stinapa Bonaire en de stichting Sea Turtle Conservation Bonaire gelijk: er mag niet gebouwd worden in dit stuk beschermde natuur. Goed zo. Dan maar geen pier voor een extra terras op het eiland. Zie ook mijn bericht hierover van 22 juli 2015. Terug naar www.DitzSchrijft.nl