Tagarchief: Sinaya Wolfert

100 jaar Isla in fotoboek

Het boek (A4 formaat en 240 pagina’s) kost 38 euro exclusief verzending en is te bestellen via sinaya.wolfert@gmail.com.

De Isla, of eerst Shell, bestaat zelfs al meer dan 100 jaar. In dit door Sinaya Wolfert gemaakte fotoboek komt goed tot uiting dat Curaçao in 1915 feitelijk is herboren en haar grootste metamorfose onderging. Niet alleen de omvang van de bevolking veranderde, ook de samenstelling. In de voorbije eeuw leefden, woonden, werkten, sportten, dineerden, en relaxten we in en rondom de raffinaderij. In het boek vertellen de teksten de verhalen die de foto’s niet meer kunnen laten zien. Verhalen die het verleden doen herleven en ons tegelijkertijd laten inzien waarom dingen zijn zoals ze nu zijn. Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Een eeuw reffinaderij

Sinaya Wolfert is weer bezig met een fraai boek over een eeuw raffinaderij op Curaçao. Mijn betrokkenheid daarbij is vooral redactie en adviezen. Er staan leuke interviews in met voormalige Shell-mensen en fraaie foto’s van een andere kant van de raffinaderij. In oktober beschikbaar, voorinschrijvingen: sinaya.wolfert@gmail.com

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

2019: Jaar van het Ka’i òrgel

Het jaar 2019 wordt op Curaçao het jaar van het ka’i òrgel, een orgeltje dat vanaf het einde van de negentiende eeuw op het eiland werd geïmporteerd. In Europa was het een populair muziekinstrument en dat werd het ook op Curaçao. Het kleine orgel was gemakkelijk te vervoeren en was daardoor ideaal voor dansfeesten waar geen geld of ruimte was voor een heus dansorkest. Er was één bezwaar: met het orgel kwamen ook de muziekrollen mee, en daarop stond geen Antilliaanse muziek.

Begin twintigste eeuw bracht de Curaçaoënaar Horacio Sprock daar verandering in. Toen hij eind negentiende eeuw in Barquisimeto (Venezuela) woonde, leerde hij daar een Italiaanse expert in het ka’i òrgel kennen. Sprock toonde veel belangstelling voor het instrument, maar daar was de Italiaan niet van gediend. Daarom bedekte deze het orgel elke avond. Desondanks slaagde Horacio erin het geheim van het ka’i òrgel grotendeels te ontsluiten.

Eenmaal terug op Curaçao begon Horacio in 1912 met zijn broer Luis een ka’i òrgel bedrijf op Jongbloed. Zij maakten de orgels en verhuurden die voor feesten en partijen. De bekende Curaçaose musicus Rudolf Palm, shon Dòdò, zorgde voor de arrangementen van de Antilliaanse muziekstukken en componeerde ook voor het orgeltje.

Sprock was niet de enige die nieuwsgierig was naar de werking van het orgel. Serapio Pinedo (1922) was al vanaf zijn achtste geïnteresseerd in het ka’i òrgel. Hij weet nog hoe destijds het orgeltje op een garoshi (wagen) met een buriku (ezel) ervoor naar de feesten werd vervoerd.

Toen Pinedo, ook Shapu genoemd, wat ouder was, ging hij de orgeltjes zelf maken, gewoon door goed te kijken hoe ze in elkaar zaten. Hij vond het vooral belangrijk om zijn kennis hierover door te geven, dus gaf hij op zijn negentigste nog een cursus waarin de cursisten leerden de muziek op de rollen te zetten.

In de wijk Brievengat is de straat Kaya Horacio Sprock naar hem genoemd.                      Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Bron: Musika Curaçao van Jeannette van Ditzhuijzen en Sinaya Wolfert

Nieuw boek: Tafelberg and beyond

De Tafelberg. Wat weten we daar eigenlijk van? Van die afgeplatte berg die vanuit grote delen van Band’ariba te zien is. Zo dichtbij, maar toch ver weg, want we kunnen de berg niet beklimmen of bezoeken.

Ruim een jaar lang zijn fotografe Sinaya Wolfert en ik bezig geweest om dit onbekende stuk Curaçao in tekst en beeld vast te leggen, met als resultaat het (Engelstalige) boek Tafelberg and beyond. Het neemt je mee naar de oude plantages rond de Tafelberg, je beklimt als het ware de berg en ziet het schitterende panorama vanaf de top. Alsof je er zelf staat.

De foto’s en de teksten vertellen ook het verhaal van huidige en vroegere industriële activiteiten. Het verhaal van fosfaat en kalksteen, van Fuikbaai en de haven van Fuik, van de Santa Barbara plantage aan de voet van de Tafelberg en van het verlaten (fosfaat)dorp Nieuwpoort. Hoewel de straat met industriële gebouwen van weleer nu uitgestorven is, lijkt het alsof de oude machines en gereedschappen nog op de terugkeer van de arbeiders wachten.

Dit boek neemt je ook mee naar de laatste bewoners van Nieuwpoort en geeft een beeld van zijn buren: Groot Sint Joris en Fuik. Een onbekend stuk Curaçao ontwaakt.

Het boek zal niet in de boekhandel te koop zijn, dus reserveer nu je exemplaar!

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Recensie Once upon a time in Curaçao

Dia di San Pedro in Boca Sami

Na het Antilliaans Dagblad gaf ook de Amigoe (in de Kerstkrant) brede aandacht aan Once upon a time in Curaçao, het boek van Sinaya Wolfert (fotografie) en mij (tekst) over oude ambachten en tradities. Zie voor beeld en tekst: Kerstkrant Amigoe

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Fotoboek in Antilliaans Dagblad

Op zaterdag 3 december besteedde het Antilliaans Dagblad op Curaçao ruim aandacht aan het fotoboek van Sinaya Wolfert en mij: Once upon a time in Curaçao.

Once upon a time en Run, Janina, Run! naast elkaar bij Mensing's Caminada

Once upon a time en Run, Janina, Run! naast elkaar bij Mensing’s Caminada

Terug naar www.DitzSchrijft.nl