Categorie archief: Reizen

Fietsen langs tegels in Valencia

Tekst: Jeannette van Ditzhuijzen Foto’s Frans de Graaff

Het Real Alcázar van Sevilla is een Unesco Werelderfgoed en een toeristische trekpleister. Als je eenmaal binnen bent, snap je ook precies waarom. Maar Sevilla heeft veel meer. Stap dus op de fiets of loop door de soms supersmalle straatjes. En geniet van de tegelrijkdom in deze stad.

1. Real Alcázar

Wie Sevilla zegt, zegt Real Alcázar: de koninklijke vesting die vanaf de tiende eeuw ontstond door diverse aan- en nieuwbouwen. Slimme reizigers hebben tevoren via de voornamelijk Spaanstalige website www.alcazarsevilla.org kaartjes besteld, dat scheelt wachten in een lange rij. En ga – vanwege de drukte – vooral vroeg.

Met een audiotour om de nek en aan het oor kun je vervolgens door de verschillende ruimtes en tuinen dolen. Pracht en praal alom: wat niet met kleurrijke tegels is bedekt, heeft fraai en kunstig stucwerk. Je dwaalt hier van het ene vertrek naar een volgende patio en je kunt niets anders doen dan de schoonheid en het vakmanschap rustig op je in laten werken.

Vergeet bij het bestellen van een kaartje niet om een extra kaartje voor het Cuarto Real Alto te reserveren: de koninklijke residentie, waar nog nooit een Spaanse koning heeft gewoond, al gebruikt hij de vertrekken wel voor ontvangsten. Je loopt er met een groep, een audiotour en een beveiliger doorheen en het is allemaal totaal anders dan beneden en juist daarom de moeite waard.

Als je denkt alles te hebben gehad, zijn daar nog de uitgestrekte tuinen met hun bedwelmende geuren van sinaasappel, blauwe regen en jasmijn. Ook hier een aaneenschakeling van stijlen uit diverse periodes. Wie weinig tijd heeft, maakt een wandeling over de oude vestingmuur vanwaar je aan twee kanten uitzicht hebt op het groen.

2. Fiets huren

Sevilla is een echte fietsstad en je kunt op verschillende plekken een fiets huren: per uur, of voor een of meer dagen. Bunny Bike fietsverhuur ligt zo’n beetje naast ons hotel dus vandaar proberen we de weg te vinden in de wirwar aan straatjes. Je krijgt een kaart mee, maar denk niet dat je er daarmee bent. Al was het maar omdat die kaart je niet vertelt dat sommige straten eenrichtingsverkeer zijn.

Maar dat is ook de lol van fietsen door de oude buurten. Gewoon wat ronddolen, omhoog kijken naar mooie gevels en al zigzaggend door de straatjes wel zien waar je uitkomt. Wij willen dolgraag het best bewaarde stuk van de oude stadsmuur zien en passeren onderweg het beroemde Metropol Parasol, grillige houten parasols die over het Plaza de la Encarnación zijn opgetrokken en waar je overheen kunt lopen.

De muur bevindt zich, inclusief torens en poorten, ten noorden van het centrum. Aan de mooiste kant ervan loopt een drukke weg, maar wel met een groen geschilderd fietspad erlangs dat we aanhouden om de Guadalquivir over te steken naar de wijk Triana. Daar, aan de voet van de oudste kerk van Sevilla, de Iglesia de Santa Ana, drinken we koffie.

Vanaf de brug zagen we dat je ook een heel stuk pal langs de rivier kunt fietsen waar een brede boulevard alleen wandelaars en fietsers toelaat. Ideaal om onze eerste fietstocht mee af te sluiten.

3. Parque de Maria Luisa

Wie graag fietst of wandelt moet beslist naar dit park gaan. Niet alleen omdat je er niet gehinderd wordt door auto’s, maar ook omdat er enkele zeer fraaie gebouwen staan, die wat ons betreft met het Real Alcázar kunnen wedijveren.

Het park was een cadeautje aan de stad Sevilla van de jongste dochter van koning Ferdinand VII, Maria Luisa Fernanda (1832-1897). Ach, je moet toch wat, als je van koninklijke bloede bent en dus geef je een stukje van de tuinen van het naastgelegen, barokke San Telmo paleis aan het volk (dit paleis is alleen op afspraak te bezichtigen).

Hoe het park er destijds uitzag, geen idee. Maar ter gelegenheid van de Ibero-Amerikaanse tentoonstelling van 1929 kreeg het enkele pleinen en gebouwen die niet mis zijn. Ronduit imposant is het halvemaanvormige Plaza de España dat geflankeerd wordt door een eveneens halvemaanvormig gebouw. Het stelt Spanje voor dat symbolisch zijn voormalige koloniën omarmt.

Het hele plein is een feest van azulejos, de kleurrijke tegels die de bankjes bedekken, maar ook de bruggen over de gracht waarin je kunt spelevaren. Die vier bruggen symboliseren de vier oude koninkrijken van Spanje: León, Castilla, Aragón en Navarra.

Alsof dit nog niet genoeg is: even verderop ligt het Plaza Americana met alweer enkele fantastische gebouwen, waar we lekkerbekkend langs fietsen: het koninklijk paviljoen, het Museum voor Volkskunst (onze favoriet) en het Archeologisch Museum.

En dan is er het park zelf, charmant zoals veel Spaanse parken met waterpartijen en betegelde ornamenten.

4. Casa de Pilatos

Een aanrader, schrijft onze reisgids. Dat klopt, maar helaas geeft de audiotour zo veel informatie op topsnelheid, dat we al gauw afhaken. Jammer, want het is een fraai stadspaleis vol keramieken tegels en borstbeelden van Romeinse keizers. Op de patio bloeit de bougainville dat het een lust is.

In 1420 kreeg het de naam Pilatushuis, nadat de eigenaar, de eerste markies van Tarifa, een pelgrimsreis naar Jeruzalem had gemaakt en daar het huis van Pontius Pilatus had gezien.

Casa de Pilatos

Net als in het Real Alcázar kun je tegen betaling een rondleiding krijgen in het bovenste deel, dat tot een paar jaar geleden nog bewoond was en nu af en toe door de familie wordt gebruikt. Hier wordt de informatie gelukkig een stuk rustiger en gedoseerder gebracht.

5. De kathedraal

Giralda en Alcázar

Je kunt soms ook te veel indrukken krijgen. De beroemde kathedraal van Sevilla, gebouwd op een gesloopte moskee, werd ons – ik zeg het maar eerlijk – te veel. Natuurlijk, we bewonderden het kolossale gebouw van buiten en de naastgelegen Giralda. Deze 97 meter hoge minaret was eind twaalfde eeuw het hoogste gebouw ter wereld en is nu het enige wat resteert van de moskee. ’s Avonds zien we de verlichte Giralda vanuit ons hotel, een herinnering aan Sevilla’s Moorse verleden, maar met een katholieke klokkenkamer, die in de zestiende eeuw werd toegevoegd en uitkijkt over de stad.

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Het mooiste Nederland

Onder anderen Flip van Doorn, Monica Wesseling, Beatrijs van Oorschot, Haro Hielkema, Hinke Hamer, Jeannette van Ditzhuijzen, Johan Nebbeling, Joop Bouma, Kees de Vré, Nicolien van Doorn en Sarah-Mie Luyckx schreven in de afgelopen jaren reisverhalen over het mooiste Nederland voor dagblad Trouw. Die zijn nu gebundeld in dit boek dat deze maand uitkomt bij Uitgeverij Thomas Rap. Mijn bijdrage is een fietsroute langs Limburgse kastelen.

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Landhuizen van Curaçao

Ik zou haast vergeten dat ik ook heb meegewerkt aan het boek Kas di shon, ofwel: de herenhuizen van Curaçao, een uitgave van LM Publishers. In dit boek wordt per landhuis een thema beschreven dat te maken heeft met de landhuizen van Curaçao. Ik heb me gestort op de soms merkwaardige namen van de landhuizen, de zoutwinning, het fenomeen districtsmeester, de geschiedenis van de monumentenbescherming en – de leukste – de plantage als uitspanning. Helaas hebben de volgende advertenties uit 1843 en 1852 het boek niet gehaald, daarom laat ik ze hier maar even zien:

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Reizen per vrachtschip

Alweer bijna twee jaar geleden reisden wij per vrachtschip van Rotterdam naar Ierland, waar we in een week drie havens aandeden. In dagblad Trouw (in het katern Tijd) van afgelopen zaterdag (9 april 2016) stond een reportage die ik naar aanleiding van die reis maakte: per vrachtboot naar Ierland

Zicht op Cork vanaf de Samskip

Zicht op Cork vanaf de Samskip

Terug naar www.DitzSchrijft.nl 

Alweer genomineerd

Nadat ik vorig jaar een van de drie genomineerden was voor een persprijs van het Vlaams Verkeersbureau, ben ik dit jaar genomineerd voor een persprijs van het Iers Verkeersbureau (in de categorie lifestyle). En alweer voor een artikel in Plus Magazine: Artikel Wild Atlantic Way.

Doe Castle, eenzaam gelegen op een kaap

Doe Castle, eenzaam gelegen op een kaap, een van de mooie plekken langs de Wild Atlantic Way.

Op 15 maart hoor ik of ik de prijs ook daadwerkelijk heb gewonnen.

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

15/3/2016: helaas, ik heb de press award niet gewonnen. Volgende keer beter….

Wild Atlantic Way

arranmoreVandaag rolde Plus Magazine in de bus met daarin de reportage van Emile Luider en mijzelf over de Ierse Wild Atlantic Way. De foto’s doen deze 2500 kilometer lange autoroute recht: wat een ruigheid en wat een schoonheid. Een jaar geleden waren wij voor dit artikel op pad en het komt allemaal weer terug. Ziehier het artikel in Plus Magazine: WAW. Zie ook mijn bijdrage op deze site van 14 oktober 2014.  Terug naar DitzSchrijft.nl

De mooiste wandel- en fietsroutes

In totaal elf van de 22 bestemmingen uit dit net uitgekomen boek: De mooiste wandel- en fietsroutes

zijn door mij bezocht en beschreven. Ze werden eerder gepubliceerd in De Reisgids, een tweemaandelijkse uitgave van de Consumentenbond. De redactie heeft er een heleboel weetjes over (elektrische) fietsen en wandelen aan toegevoegd. Zie daarvoor ook het inkijkexemplaar. Bij die inleidende verhalen staat onder meer een door mij geschreven artikel over het meenemen van de fiets naar het buitenland. Helaas is een aantal bestemmingen van de CityNightLine afgelopen jaar vervallen. Het is een ideale manier om je fiets mee te nemen. Hopelijk komt hij ooit weer terug.

Als ik het boek doorblader en mijn persoonlijke favoriete bestemming moet noemen, dan wordt dat Bad Bentheim en omgeving. Met het Nationalpark Müritz op een tweede plaats. Als ook de fiets/wandeltochten in Engeland, Ierland of Schotland waren meegenomen, dan zouden die zeker op een eerste plek staan. En over het Kanaal varen handige veerboten die je fiets voor (bijna) niets meenemen.  Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Niet gewonnen, wel een prijs

Toeristische PersprijsOp 5 februari maakte Toerisme Vlaanderen de winnaar bekend van de Toeristische Persprijs. De drie genomineerden waren uitgenodigd voor een gezellige lunch. Ik ben het niet geworden, maar we kregen toch alle drie een prijs, namelijk een vakantiecheque voor Vlaanderen. Dat wordt genieten, want Vlaanderen is gewoon een leuk “land”, waar ik graag kom.     terug naar www.DitzSchrijft.nl

Genomineerd voor Persprijs

koffie en wafels in BruggeMijn artikel over Brugge en Gent in kerstsfeer is genomineerd voor de persprijs van Toerisme Vlaanderen. Ik ben al eens eerder genomineerd door het Spaans Verkeersbureau, maar ben het toen niet geworden. Op donderdag 5 februari 2014 hoor ik of ik dit keer wel de Persprijs ga winnen. Het artikel werd gepubliceerd in Plus Magazine, nummer 12/2014 en de foto’s zijn van Wim Lanser. Benieuwd naar het artikel? Volg deze link:  Gent en Brugge in kerstsfeer

terug naar www.DitzSchrijft.nl

Wild Atlantic Way

Net terug van een week Ierland waar ik met fotograaf Emile Luider het noordelijk deel van de Wild Atlantic Way volgde. Zijn foto’s zijn natuurlijk veel en veel mooier, maar hier toch een impressie van de schitterende Ierse kust.   Terug naar DitzSchrijft.nl

De vuurtoren op het schiereiland Inishowen

De vuurtoren op het schiereiland Inishowen

Arranmore, Ierland

Arranmore, Ierland

Doe Castle, eenzaam gelegen op een kaap

Doe Castle, eenzaam gelegen op een kaap

Achill Island heeft enkele schitterende stranden

Achill Island heeft enkele schitterende stranden