Tag archieven: Curaçao

Krankzinnig in de 19e eeuw

Geef een reactie

Tot ver in de 19e eeuw waren de krankzinnigen op Curaçao opgesloten samen met de lepralijders. Zij werden kennelijk allebei beschouwd als hopeloze gevallen. In het gesticht, dat op het Rif stond, zaten de krankzinnigen vaak vastgebonden aan ijzeren kettingen. Kennelijk ging het alleen om de echt ernstige gevallen, want in 1838 telde het tehuis slechts acht lepralijders en vier krankzinnigen. Hoe het verder ging met de zorg voor de krankzinnigen lees je in krankzinnigenzorg, Ñapa 30-10-2015   Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Gratis lijkwagen

Geef een reactie

Stel je voor: in 1862 was de pokkenepidemie op Curaçao zo ernstig, dat de armen die aan de ziekte overleden een gratis lijkwagen kregen. De angst voor besmetting was groot. Zo werd in 1883 een negenjarig jochie op zijn eentje van Jan Thiel naar Jongbloed gebracht. Laatstgenoemde plantage was toch onbewoond, dus zo kon hij niemand besmetten. Meer details over deze ziekte op Curaçao in dit artikel in de Ñapa van 17 oktober 2015: pokken op Curaçao   Terug naar www.DitzSchrijft.nl

De stijl van Marquez?

Geef een reactie

Dat is wel heel bijzonder: in een recensie in het Nederlands Tijdschrift voor Obstetrie en Gynaecologie word de sfeer van mijn boek Anyway (over de Curaçaose gynaecoloog Sergio Leon) zowaar vergeleken met die van de boeken van Gabriel Garcia Márquez. Een groter compliment kan ik (fan van Márquez) haast niet krijgen. recensie Anyway in NTOG   Terug naar DitzSchrijft.nl

Nieuwe roman Jopi Hart

Geef een reactie

Joseph Hart was een van de auteurs die op 13 maart Kruispunt             hun nieuwe boek presenteerden in Amsterdam. Zijn roman, Kruispunt, belicht opnieuw (na Verkiezingsdans uit 2013) de criminele onderwereld van Curaçao.

In Kruispunt staat de agressiviteit van jonge criminelen centraal. Agressiviteit die volgens Hart niet alleen te verklaren is uit de armoede, werkeloosheid, slecht onderwijs en de eenoudergezinnen. Hij werd zeer beïnvloed door het boek van Aart G. Broek Cultuur van schaamte (ook verschenen bij In de Knipscheer). Schaamte zou mede leiden tot agressief gedrag en dat wordt in deze roman goed zichtbaar.

In de psychologische thriller beschrijft Hart twee jonge mensen met totaal verschillende achtergronden. Ze vertrekken beide naar Nederland, de een voor een vervolgopleiding, de ander omdat hem op Curaçao de grond onder de voeten te heet wordt. Een spannende roman, die goed inzicht geeft in de moderne crimineel van Curaçao.  Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Operatie zonder narcose

Geef een reactie

Een operatie zonder narcose. Tot de eerste helft van de 19e eeuw was dat heel normaal. Totdat in Amerika voor het eerst ethernarcose werd gebruikt. Dat was in 1846 en een jaar later ging op Curaçao al de eerste patiënt met deze verdoving onder het mes. Voor nog meer leuke weetjes rondom opereren op Curaçao, lees mijn artikel in de Ñapa van 5 september 2015: operaties Curaçao.   Terug naar www.DitzSchrijft.nl

19e-eeuwse Krankzinnigenzorg

Geef een reactie

Het was in de 19e eeuw geen pretje brochure DR Caprilesom krankzinnig verklaard te worden. Vanaf dat moment zat je op het Rif opgesloten, soms vastgebonden aan een ketting. De toestand van de krankzinnigen zou deerniswaardig zijn en pas toen David Ricardo Capriles in 1882 de leiding kreeg over het krankzinnigengesticht, kwam daar een klein beetje verandering in. Maar het bleef behelpen, zoals uit bijgaand artikel van mijn hand in de Curaçaose Ñapa blijkt: krankzinnigenzorg

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Mongui Maduro Library

1 reactie
Het historische landhuis Rooi Catootje heeft lange tijs als bibliotheek en archief gediend.

Het historische landhuis Rooi Catootje heeft lange tijd als bibliotheek en archief gediend.

MML

De gloednieuwe bibliotheek die in 2010 in gebruik werd genomen.

Een van de fraaiste bibliotheken/archieven van Curaçao is de Mongui Maduro Library. Salomon Abraham Levy Maduro, geboren in 1891 en beter bekend als Mongui, verzamelde al vanaf zijn veertiende jaar alles wat met de Antillen en het Jodendom te maken had. Hij had op een gegeven moment 500 documentatiemappen en in een notitieboekje, dat hij altijd bij zich droeg, noteerde hij de trefwoorden die daarbij hoorden.

Vanaf circa 1964 is Daphne Labega, voormalig directrice van de Openbare Bibliotheek op het eiland, begonnen met het catalogiseren van al zijn boeken, krantenknipsels, uitnodigingen, menukaarten en tijdschriften.

Intussen groeide de collectie door en dochter Ena Dankmeijer-Maduro en haar moeder Lou besloten in 1969 alles vanuit het woonhuis op Scharloo over te brengen naar het dan leegstaande landhuis Rooi Catootje, sinds midden 19e eeuw in bezit van de familie. In 1974 werd de bibliotheek ondergebracht in de stichting S.A.L. (Mongui) Maduro.

Ook het landhuis werd te klein en daarom werd besloten tot nieuwbouw. In 2010 opende Ena Dankmeijer naast het landhuis een gloednieuw bibliotheekgebouw. Pluspunt voor de onderzoekers: het hele gebouw is gekoeld. Nadeel? Je zit niet meer tussen en aan de historische meubelen te werken, zoals ik hier rond 2009: 037-2

Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Specialisten in de 19e eeuw

Geef een reactie

Er lijkt weinig veranderd te zijn in de specialistische zorg op Curaçao. Natuurlijk, in de 19e eeuw waren er nog nauwelijks echte specialisten, maar net als nu konden de collegae maar moeilijk met elkaar door één deur.

Dokter Lens werd de "eerste chirurg" van Curaçao genoemd.

Dokter Lens werd de “eerste chirurg” van Curaçao genoemd.

Voor meer feiten over de specialisten, lees het artikel dat zaterdag 27 juni in de Ñapa verscheen: specialisten   Terug naar www.DitzSchrijft.nl

Dia di San Pedro

Geef een reactie

De Heilige Petrus is als beschermheer van de vissers, de schippers, de Dia di San Pedro (1)nettenwevers, de vishandelaars en de scheepsbouwers zeer belangrijk voor de vissers van het Curaçaose Westpunt en Boka Sami. Op zijn naamdag, 29 juni, Dia di San Pedro, wordt hij dan ook geëerd met een processie. Alle vissers en hun vrouwen zijn aanwezig, wanneer de pastoor de processie met het beeld van Petrus naar zee leidt. Daar wordt gebeden en gezongen, waarna de pastoor de aanwezigen zegent, evenals de netten de vissersboten en de zee. Dia di San Pedro (2)Voor de overleden vissers worden bloemen in zee gegooid. Uiteraard is er na afloop tijd voor een hapje en een drankje aan het water.  Terug naar www.DitzSchrijft.nlDia di San Pedro (14)