ALMELO – Benieuwd naar de herkomst van de vele fruitbomen in haar tuin en in die van de buren, dook Jeannette van Ditzhuijzen eind vorig jaar in de geschiedenis van de Schimmelpenninckstraat, waar ze al ruim veertig jaar woont. Met als resultaat het bijna honderd pagina\u2019s tellende boekje \u2018R.J. Schimmelpenninckstraat. Geschiedenis en verhalen\u2019.<\/span><\/span><\/p>\n Alphons Huiskes<\/b><\/span><\/span><\/span>14-06-18, <\/span><\/span><\/span><\/p>\n Toen Van Ditzhuijzen in 1976 vanuit Suriname in de Almelose Rutger Jan Schimmelpenninckstraat kwam wonen, vielen de vele fruitbomen in de achtertuinen meteen op.<\/span><\/span><\/p>\n Gefascineerd<\/b><\/span><\/span><\/p>\n \u201eDat heeft me altijd gefascineerd. Er gingen verhalen dat het bomen waren van een boerderij die hier heeft gestaan. En zo deden meer verhalen de ronde. Bijvoorbeeld dat de bewoners van de Egbert ten Catelaan niet blij waren met de bouw van de ambtenarenwoningen achter hun chique straat. Eind vorig jaar besloot ik uit te zoeken wat er waar van was\u201d, vertelt de auteur over het begin van haar speurtocht.<\/span><\/span><\/p>\n Dat van de bewoners van de chique Ten Catelaan bleek niet te kloppen, dat van de boerderij wel. Tot 1928 lag daar Erve Rohof, pal naast de Almelose Aa, en eeuwenlang bezit van de heren van Almelo, later de graven Van Rechteren Limpurg.<\/span><\/span><\/p>\n Op papier<\/b><\/span><\/span><\/p>\n De feiten over haar straat die Van Ditzhuijzen boven water wist te halen, vertrouwde ze toe aan het papier. \u201eEen paar A-viertjes met de bedoeling ze ook aan de buren te mailen.\u201d Maar dat liep anders. Tijdens een oudejaarsborrel bleek dat de oudere (ex-)bewoners nog heel veel konden verhalen over wonen en leven in de Schimmelpenninckstraat . Van Ditzhuijzen zocht ze op, liet ze vertellen en tekende dat op. En daarmee mondde wat begon als een verzameling feiten, uit in het zeer leesbare, door oud-bewoonster Regina Geitenbeek vormgegeven \u2018R.J. Schimmelpenninckstraat. Geschiedenis en verhalen\u2019.<\/span><\/span><\/p>\n Mooi tijdsbeeld<\/b><\/span><\/span><\/p>\n Het boekje is niet alleen een schets van een Almelose straat, maar geeft in tekst en historische foto\u2019s ook een mooi tijdsbeeld van bijna een eeuw Almelo. Verhalen over de watersnood, oorlog en bevrijding bijvoorbeeld, maar ook over het gewone dagelijks leven, zoals de straatfeesten, baden in een teil, voetballen en touwtje springen op straat en het zelf vuurwerk maken met oud en nieuw: \u2018Hans Visser van nummer 4 had bij scheikunde geleerd hoe je bepaalde stoffen kon mengen om een enorme knal te produceren. Levensgevaarlijk.\u2019<\/span><\/span><\/p>\n Bekende Almelo\u00ebrs<\/b><\/span><\/span><\/p>\n Bijzonder aan de Schimmelpenninckstraat is ook het hoge gehalte aan bekende Almelo\u00ebrs dat er woonde of woont. Onder wie Herman Finkers. Ook hij werkte graag mee aan het boekje over de straat waar hij met plezier woonde tijdens de beste jaren van zijn carri\u00e8re als cabaretier. \u2018Ik brak door na mijn verhuizing naar de Schimmelpenninckstraat en toen ik met optredens stopte in 2000, ben ik er vertrokken\u2019, tekende Van Ditzhuijzen op. Om Finkers\u2019 vertrek niet onopgemerkt voorbij te laten gaan, werd er snel nog een straatfeest georganiseerd. Tekenend voor de saamhorigheid die in de Schimmelpenninckstraat ook een vanzelfsprekendheid was.<\/span><\/span><\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/jeannette.ditzschrijft.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/RJS-Tubantia.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"